Gúrímalla. Mér fallast nú bara hendur þar sem mér er svo mikið mál.
Nú sem sagt þar sem ég hef þennan óbilandi hæfileika að stuða fólk þegar ég tjái mig og gera allt vitlaust í kringum mig með mínum vitsmunalegu athugasemdum. Ætla ég nú að tjá mig hér :D.
Nú ekki verður því neitað að þegar ég fæ tíma til að láta hugan reika er mér ofarlega í huga þroski einn allmikill.
Og þá helst minn eigin þroski. Þessa dagana þroskast ég tildæmis hratt. Datt í hug hún Samanta með appelsínugulu "hárin" heheh. verð víst að fara að skoða hárliti af því einhver hefur ákveðið "bölv. skíthællinn" að ég ætti að fá strípur. Eitthvað sem ég hef aldrei getað hugsað mér. En gert þó tvisvar fyrir mömmsuna. (spurning hvort hún hafi eitthvað með málið að gera :S) En allavega þetta er þau auðleyst mál svo mikið er víst og ég mun ekki hika við að nýta mér nútímatækni þegar að því kemur.
Annars er hér verið að lesa Terry Pratchet (eða eitthvað svoleiðs) frábær höfundur annað verður ekki sagt. Geggjað hugmyndaflug sem er meiriháttar að ræða vð stubbana. Mæli eindregið með honum.
Ég á í ástar sambandi fyrir þá sem ekki vita. Hann er kvenkyns stundum. Það er þegar hann stækkar þá verður hann bumbudúllan mín. Hefur sjálfstæðan vilja er stundum stór og stundum meðal lítill. Hefur eitthvað með æði að gera . Ekki hundaæði heldur mataræði. Um er að ræða bumbudúlluna mína, fæddist með hana og hún fer sko ekki neitt. Elska hana alveg gums. Átti einu sinni kærasta sem fílaði grön þegar ég flaggaði henni í fullu veldi með stolti. Honum var skipt út. Viljiru mig skaltu elska mig alla :D. Eiginlega versta að þetta skildu ekki vera tútturnar sem hafa þennan eiginleika. pældu maður ef mataræðið stýrði úttútnileika þeirra það væri klikkað, það myndi ég fíla. Verð að ræða þetta við genasplæsarana. Hvað klikkaði :Þ.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment